.
.
.
Γιατί μερικές φορές απομακρυνόμαστε από ανθρώπους που μοιραστήκαμε τμήματα από τις ζωές μας? Και δεν το εννοώ από πλευράς ερωτική αλλά από φιλική. Γνωρίζεις ανθρώπους από το πουθενά. Αποφασίζεις να τους πλησιάσεις ή εκείνοι να σε γνωρίσουν καλύτερα. Να περάσεις χρόνο μαζί τους. Να μοιραστείς. Για αρκετά χρόνια ή ακόμα για λίγους μήνες. Η διάρκεια δεν έχει σημασία. Μόνο η ένταση της γνωριμίας ή το βάθος που μπορεί να έχει μια σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων. Και μετά, κάποια στιγμή, έρχεται σιγά σιγά η αποξένωση. Αρχίζεις και μιλάς όλο και λιγότερο. Αλλάζουν τα δεδομένα της ζωής. Κάποιος παντρεύετε και κάνει οικογένεια. Άλλη φεύγει μακριά. Ακόμα και στην ίδια πόλη να βρίσκετε. Σύντομα δεν μιλάς ούτε στο τηλέφωνο. Μόνο τα Χρόνια Πολλά δυο τρεις φορές το χρόνο. Μετά ούτε αυτό. Τα τελευταία χρόνια μου συνέβη μερικές φορές. Σίγουρα φταιω και εγώ. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω. Υπάρχει όμως μια αλήθεια που θα την πω. Δεν αισθάνθηκα ποτέ αμοιβαία πολύ κοντά σε κάποιον. Δεν είχα ποτέ "κολλητό" φίλο ή φίλη. Ένα πρόσωπο που να ξέρει τα πάντα. Η ζωή μου ήταν και θα είναι πάντα έτσι ...δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει...είναι περίεργο που το παραδέχομαι έτσι ανοιχτά... Ίσως να έχει σχέση με το γεγονός ότι πέρασα πολλά χρόνια μόνος ...έτσι αισθανόμουν ...μια μοναξιά ...παρά τις παρέες μου ...παρά τους ανθρώπους που μπήκανε στην ζωή μου... και δεν έζησα ποτέ όπως θα ήθελα. Πραγματικά. Όσο εύκολο είναι να μπεί κάποιος στην ζωή μου, τόσο εύκολα μπορεί τελικά και να φύγει. Οι σκέψεις αυτές στροβιλίζουν καιρό στο μυαλό μου και απλά κρυσταλλοποιήθηκαν την δεδομένη στιγμή. Απλά βγήκε σήμερα στην επιφάνεια. Aπρόβλεπτα. Για καλό πάντα...όπως λεω. Για μένα και για αυτούς που προσπαθούν να με πλησιάσουν μέσα στην πολυπλοκότητα μου.....διότι είμαι δύσκολος σε αρκετά επίπεδα, ιδιαίτερα στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, άσχετα αν δεν φαίνετε .......εκ πρώτης όψεως.
***
.
Γιατί μερικές φορές απομακρυνόμαστε από ανθρώπους που μοιραστήκαμε τμήματα από τις ζωές μας? Και δεν το εννοώ από πλευράς ερωτική αλλά από φιλική. Γνωρίζεις ανθρώπους από το πουθενά. Αποφασίζεις να τους πλησιάσεις ή εκείνοι να σε γνωρίσουν καλύτερα. Να περάσεις χρόνο μαζί τους. Να μοιραστείς. Για αρκετά χρόνια ή ακόμα για λίγους μήνες. Η διάρκεια δεν έχει σημασία. Μόνο η ένταση της γνωριμίας ή το βάθος που μπορεί να έχει μια σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων. Και μετά, κάποια στιγμή, έρχεται σιγά σιγά η αποξένωση. Αρχίζεις και μιλάς όλο και λιγότερο. Αλλάζουν τα δεδομένα της ζωής. Κάποιος παντρεύετε και κάνει οικογένεια. Άλλη φεύγει μακριά. Ακόμα και στην ίδια πόλη να βρίσκετε. Σύντομα δεν μιλάς ούτε στο τηλέφωνο. Μόνο τα Χρόνια Πολλά δυο τρεις φορές το χρόνο. Μετά ούτε αυτό. Τα τελευταία χρόνια μου συνέβη μερικές φορές. Σίγουρα φταιω και εγώ. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω. Υπάρχει όμως μια αλήθεια που θα την πω. Δεν αισθάνθηκα ποτέ αμοιβαία πολύ κοντά σε κάποιον. Δεν είχα ποτέ "κολλητό" φίλο ή φίλη. Ένα πρόσωπο που να ξέρει τα πάντα. Η ζωή μου ήταν και θα είναι πάντα έτσι ...δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει...είναι περίεργο που το παραδέχομαι έτσι ανοιχτά... Ίσως να έχει σχέση με το γεγονός ότι πέρασα πολλά χρόνια μόνος ...έτσι αισθανόμουν ...μια μοναξιά ...παρά τις παρέες μου ...παρά τους ανθρώπους που μπήκανε στην ζωή μου... και δεν έζησα ποτέ όπως θα ήθελα. Πραγματικά. Όσο εύκολο είναι να μπεί κάποιος στην ζωή μου, τόσο εύκολα μπορεί τελικά και να φύγει. Οι σκέψεις αυτές στροβιλίζουν καιρό στο μυαλό μου και απλά κρυσταλλοποιήθηκαν την δεδομένη στιγμή. Απλά βγήκε σήμερα στην επιφάνεια. Aπρόβλεπτα. Για καλό πάντα...όπως λεω. Για μένα και για αυτούς που προσπαθούν να με πλησιάσουν μέσα στην πολυπλοκότητα μου.....διότι είμαι δύσκολος σε αρκετά επίπεδα, ιδιαίτερα στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, άσχετα αν δεν φαίνετε .......εκ πρώτης όψεως.
[...Αrt by Lucio Fontana...]
...εκεί που λέω δεν θα γράψω τίποτα για λίγο...μου βγαίνει όλο αυτό...
...η ώρα είναι 1:35 και πάω για ύπνο...
...άλλο ένα σ/κ πέρασε...ήρεμα...όπως ακριβώς ήθελα...
...καληνύχτα...καλημέρα...καλή εβδομάδα! ;-)
...η ώρα είναι 1:35 και πάω για ύπνο...
...άλλο ένα σ/κ πέρασε...ήρεμα...όπως ακριβώς ήθελα...
...καληνύχτα...καλημέρα...καλή εβδομάδα! ;-)
***
14 σχόλια:
Όλοι είμαστε δύσκολοι.. ίσως άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο..
Δε νομίζω πως πρέπει να ρίχνεις τόσες ευθύνες σε σένα, το ότι δεν είχες κάποιο κολλητό/ή με την έννοια του απόλυτου δώσιμου, μάλλον έχει να κάνει απλά με θέμα τύχης ή συγκυριών..
Δεν είναι καθόλου εύκολο να κολλήσεις απόλυτα με κάποιον, είναι πολύ δύσκολο..
και ανα πάσα στιγμή μπορεί να έρθει στην ζωή σου ένας τέτοιος άνθρωπος.. και μάλιστα τις περισσότερες φορές έρχεται από εκεί που δε το περιμένεις..
Γλυκιά καληνύχτα,
2,46πμ η ώρα και αύριο αναγκαστικά πολύ πρωινό ξύπνημα (..) :)
Καλή εβδομάδα!
Μας δουλεύεις; Και εκ δευτέρας το ίδιο είσαι! χαχαχαχαχα! Τι κρίση δημοσίων σχέσεων είναι αυτή; χαχαχχα! Είναι ανάλογα τον άνθρωπο βρε Παύλο, ο καθένας έχει το δικό του τρόπο.. και φυσικά δεν είσαι ο μόνος που πέρασε πολλά χρονιά μόνος.. λίγο πολύ τα πρώτα μας χρόνια ήταν μοναχικά..
Ίσως να είναι και ένας τρόπος άμυνας.. :) για καλό φυσικά..
Καλημέρα!
ίσως γιατί πραγματικά μα πραγματικά "ασφαλείς" αισθανόμαστε μόνο με τον εαυτό μας και τις σκέψεις που εμείς ακούμε από και στο μυαλό μας.
σαν το συναίσθημα της αυτοσυντήρησης ένα πράγμα.
είναι όμορφο να μοιραζόμαστε. ακόμα πιο όμορφο όταν αυτό έχει διάρκεια. και όχι απαραίτητα χρονική.
φιλιά πολλά και αγκαλιές και καλημέρες πολλές.
.roadartist.
...eyxaristw poly pou perases tetoia wra...elpizw na ksypnises omorfa...
.hfaistiwna.
...o ka8enas diavazei mesa apo ayto to post ayta pou 8elei na diavasei...opote...den 8a eklegw vouleyths syntoma...stis dhmosies sxeseis den ta phgaina pote kala :)
.basnia.
...mallon etsi 8a einai...
kalimera kalh evdomada ;)
Ένα χρόνο πριν, ο Βασιλάκης από πάνω με έπεισε να πω "σ'αγαπώ" σ'έναν κολλητό με τον οποίο έχουμε μοιραστεί τόσα 20 χρόνια τώρα. Είναι ευλογία να έχεις κάποιο κολλητό φίλο και σε μεγάλη χρονική (ναι, basnia) διάρκεια. Είναι ευλογία να περνάς δεκαετίες με έναν ή περισσότερους ανθρώπους, να έχετε μοιραστεί τόσα και τόσα αυτά τα χρόνια κι αυτό να έχει πια μια ουσιαστικά αδερφική διάσταση. Πολλοί οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει κάτι τέτοιο ή όχι. Μέσα σ'αυτούς και η πορεία της ζωής του καθενός. Είναι δύσκολο να πετύχεις μια τέτοια φιλία όταν π.χ. αλλάζεις χώρες. Όπως και να 'χει, σωστό και λάθος δεν υπάρχει. Όπως νιώθει ο καθένας. Δεν καλύπτουμε όλοι τις ανάγκες μας με τον ίδιο τρόπο. Καλημέρες
Έχω μπροστά μου και διαβάζω μια ακτινογραφία ενός ανθρώπου.Η ζωή μόνη είναι και διανθίζεται απο ανθρώπους που έρχονται και φεύγουν,για λίγο για πολύ,για όσο(κλεμμένο αυτό).Μπορεί να περάσουν χρόνια φιλίας με έναν άνθρωπο και να μη μείνει τίποτα και άνθρωπος για λίγο διάστημα να σου αφήσει πολλά.Όλα σχετικά είναι,πλέον,φίλοι με εμάς να είμαστε να πρώτα και αυτή είναι η δυσκολότερη διαπροσωπική σχέση.
Υγ:Μια χαρά μου φαίνεσαι εμένα Παύλο!
Φιλιά Πολλά!
Καλή Βδομάδα!
Την Καλημέρα μου!
Οι άνθρωποι αλλάζουν, όλοι αλλάζουμε, Παύλο, αλλάζουν οι ανάγκες μας, οι αξίες μας, τα κριτήριά μας, οι συνθήκες της ζωής μας, η νοοτροπία μας... Κι αυτό μπορεί να εξηγεί την κινητικότητα στις σχέσεις μας.
Από την άλλη πλευρά, δεν έχουν όλοι κολλητούς - ειδικά μετά την παιδική και την νεανική ηλικία είναι δύσκολο να έχεις κολλητό, με την έννοια, που το θέτεις.
Μπορεί να έχεις "κολλητούς", που θα πατε πάντα μαζί στο γήπεδο, για γκόμενες, για ποτά και διάφορα τέτοια - αλλά όλα τούτα τα εοιφαινόμενα σπάνια σημαίνουν αναγκαστικά και ότι μοιράζεσαι πράγματι την ζωή σου όλη, τα μύχια της ύπαρξής σου, μαζί τους.
Για πολλούς λόγους αυτό: πρέπει νάχεις ζωή, κατ' αρχάς, δηλαδή να μετέχεις, να σκέπτεσαι, να προβληματίζεσαι, να νοιώθεις, να μη περνάς σαν περαστικός τουρίστας από την ζωή αυτή. Τότε έχεις να μοιρασθείς πράγματα με τον άλλο.
και πρέπει, επίσης, να είσαι ανοιχτός, να δείχνεις εμπιστοσύνη, να προσπαθείς για την φιλία σας, να ρισκάρεις το άνοιγμα, να πιστεύεις, πρωτίστως, πως ακόμη κι αν προδοθείς το άνοιγμα καθ' εαυτό αξίζει τον κόπο, σε εξανθρωπίζει από μόνο του.
Δεν χρειάζεται ίσως νάχεις κολλητούς με την τρέχουσα έννοια, την έννοια του συρμού - ανθρώπους, με τους οποίους είσαι πρωί/μεσημέρι/βράδυ μαζί. Αλλά ανθρώπους δικούς σου, ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι στιγμές ουσιαστικές, quality time, κι ας μη είναι κάθε μέρα - ναι, αυτό το χρειάζεσαι και το χρωστάς στον εαυτό σου να παλέψεις για να τους αποκτήσεις...
Ε δεν είπαμε και βουλευτής! Καλά τα πας στις δημόσιες σχέσεις, μια χαρά! :)
.nikos.
...an den to h8eles kai esy, nomizw den 8a to eleges to "s'agapw"...kai exeis se ena akoma dikio...mia parametro pou den thn evala mesa...to gegonos oti allaksa xwra katoikias [2 fores malista]...pisteyw oti h zwh mou 8a htan poly diaforetikh akoma kai se ayto to 8ema an den eixe ginei ayth h "metanasteysh"...
.karkinos7.
...tomografia 8a elega egw...einai pio analytikh...kai nai mou exoun meinei pragmata apo an8rwpous pou perasan apo thn zwh mou...kai yparxoun stigmes pou 8a h8ela na eimaste pali konta...alla den einai efikto me ta shmerina dedomena...oso gia ayto to "na ta exoume kala me ton eayto mas"...prospa8w kai pisteyw ta exw kataferei arketa kala...kserw ti eimai kai ti 8elw...yparxei mono mia dyskolia na metatrapei se pragmatikothta.
.Asteroid.
...to krataw olo ayto pou egrapses...idiaitera to teleytaio meros...
"Αλλά ανθρώπους δικούς σου, ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι στιγμές ουσιαστικές, quality time, κι ας μη είναι κάθε μέρα - ναι, αυτό το χρειάζεσαι και το χρωστάς στον εαυτό σου να παλέψεις για να τους αποκτήσεις..."
[...epishs ayto peri "podosfairou & gkomenes" me tous kollhtous lol] ... :)
.hfaistiwna.
... ;)
...nomizw shmera ektimw akoma pio poly thn xrhsimothta ayto tou blog...
kalimera sas.
Έλα, την γνώριζες ήδη τη χρησιμότητα αυτού του μπλογκ. Όλοι όσου ασχολούμαστε με αυτό το σπορ, άλλοι από πιο παλιά, άλλοι πιο πρόσφατα, τη γνωρίζουμε.
'Οσο για την παρέμβαση του Asteroid, πάντα αναλυτική, πάντα πλήρης. Εγώ αυτό θα συγκρατήσω : "πρέπει νάχεις ζωή, κατ' αρχάς, δηλαδή να μετέχεις, να σκέπτεσαι, να προβληματίζεσαι, να νοιώθεις, να μη περνάς σαν περαστικός τουρίστας από την ζωή αυτή. Τότε έχεις να μοιρασθείς πράγματα με τον άλλο."
Καλό απόγευμα, χαγκζ κ κισιζ
Φίλε μου άλλο γνωστός, παρείτσα, φίλος, και άλλο ..κολλητός.Υπάρχουν οι σχέσεις καρδιάς όπως λέω εγώ που τις νοιώθεις απο τη πρώτη στιγμή.Είναι αυτό που σε κάνει να ανοίξεις τη καρδιά σου και να ακούσεις με πόνο ψυχής τα δικά της.Είμαι υπερβολικά φιλικό άτομο, ο άνδρας μου λέει οτι και στη κόλαση να με πετάξουν θα πιάσω φιλίες..μα..φίλες κολλητές έχω 2-3 και είναι απο αυτές που δοκίμασα, που τις στάθηκα και με στάθηκαν .Άσε τη ψυχή σου ανοιχτή και μη φοβάσαι να κάνεις λάθος επιλογές φιλίας..κομμάτι της ζωής είναι και αυτό.Όταν μιλάς σε ένα κολλητό λες πράγματα που θα έλεγες μόνον στον εαυτό σου.Δεν μου έτυχε να κάνω λάθος, έχω φίλη απο το Γυμνάσιο ακόμα και φίλες απο εδώ 2 που τις διάλλεξα σαν απο χημεία, τις δικίμασα, τις αγάπησα και νοιώθω οτι το ίδιο αισθάνονται για μένα.Άνοιξε τη καρδιά σου και μη φοβάσαι τα λάθη καλέ μου.
Παύλο μου θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ όλο αυτό:-)
Όταν ρωτούσα τον εαυτό μου γιατί δεν έχω φίλους απαντούσα γιατί διάλεξα ένα επάγγελμα που με θέλει μόνη πολλές πολλές ώρες και με ζωή ασκητική. Μετά πέρασαν τα χρόνια και ήταν όλο και πιο δύσκολο. Είχα τέτοιες σκέψεις μέχρι που έκανα τα παιδιά μου. Μου απορροφούν όλη μου την ενέργεια και δεν έχω καν τον χρόνο να το σκεφτώ. Όμως θεωρώ την πραγματική φιλία πολύ σημαντική σχέση στη ζωή μας. Συχνά καλώ φίλους, ας πούμε κολλητούς, που πέρασαν από τη ζωή μου. Με πιάνει η νοσταλγία:-)
Καλό βραδάκι!
Μου αρέσουν πολύ τα έργα που έχεις αναρτήσει...
εμ... θα ξαναπεράσω...
Δημοσίευση σχολίου